ما در این بازی همه بازیگریم.........

21 روز از اخراج گذشت، تمام روز ها دارند تند تند سپری می شوند و هنوز هم انعکاس این خبر در رسانه های مختلف ادامه دارد، اما خیال عشق از سر ما به در نمی شود عشق که چه عرض کنم ...راستی من روز اخراج مریض بودم آخرین تصویرم از تحریریه اتاق شلوغ و میز هایمان است که تنگ هم جا شده بود و ما را مثل مداد رنگی کنار هم قرار داده بود، داغ یک بار دیگر دیدن جعبه مقوایی مداد رنگی ها به دلم مانده اما خدا را شکر که نمی شود ما رنگ ها را از همه جدا کرد مدادی با رنگ پس زمینه آبی آسمانی همه مان را دور هم نگه داشته است!

نکته: باید نسبت به دو دوست ادای دین کنم میثم اشتری و سعید مالکی ، یکی به خاطر انعکاس خبر اخراج تحریریه مردم نو و دیگری به خاطر یادداشتی که در هفته نامه پیام زنجان نوشته بود!

خبرنگاران روزنامه "مردم نو" به دليل پيگيري حقوق صنفي خود توسط مدير مسئول روزنامه اخراج شدند.

يكي از خبرنگاران اخراج شده اين روزنامه در گفتگو با خبرنگار خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا) منطقه زنجان، گفت: اين اقدام در پي اخطار سازمان كار و امور اجتماعي استان مبني بر پرداخت حق و حقوق هيئت تحريريه اين نشريه توسط مدير مسئول به وقوع پيوست.

سميه ميناخاني اظهار نمود: رضا سواري ، مدير مسئول روزنامه مردم نو طبق اين اخطاريه موظف بود پس از گذشت 20 روز از دريافت نامه ، نسبت به پرداخت حق بيمه ، حق سنوات ، اضافه كاري ، حق ماموريت و ... خبرنگاران اقدام نمايد كه بعد از سپري شدن اين مدت، مدير مسئول روزنامه با ارسال نامه اي به شوراي سردبيري اعلام كرد كه از اول خرداد ماه از دريافت هرگونه مطلب توليدي توسط خبرنگاران خود داري شود.

وي ادامه داد: در پي ارسال اين نامه، خبرنگاران به همراه عكاس روزنامه اخراج شدند و عليرضا اسكندريون، يكي از اعضاي شوراي سردبيري نيز در حمايت از خبرنگاران، استعفاي خود را اعلام كرد.

ميناخاني گفت: خبرنگاران اخراج شده روزنامه مردم نو بين 2 تا 5 سال سابقه كار در اين روزنامه دارند.

شايان ذكر است ركود در روزنامه مردم نو طي 2 روز اخير مشهود بوده و صفحات آن از اخبار سايتها و خبرگزاري ها كامل مي شود.

رضا سواري مدير مسئول روزنامه مردم نو در گفتگويي كوتاه با خبرنگار ايسنا بيان جزئيات اين مسئله را به آينده اي نزديك موكول كرد

خوب می شود اگر بتوانم در زمانی کوتاه با آرامش روی سوژه جدیدم برای یک پست فکر کنم اما انگاری من جن شده ام و وقت بسم اله! از صبح تا عصر دفتر روزنامه هستم و عصر ها دنبال خانه می گردیم! روزها ساعت کارم در دویدن از این جلسه به آن جلسه صد من یک غاز تلف می شود ای کاش می شد زمان برای لحظه ای به هر دو مان استراحت می داد تازه نگران امتحانات ترم آخر هم هستم که این را هم به نگرانی کار، پیدا کردن خانه، خرج عروسی و.... اضافه کنید

به یک انرژی مضاعف نیاز دارم تا دوباره شارژ شوم آیا پیشنهادی دارید؟

  نکته 1: این هفته گردهمایی مخترعان جوان در زنجان برگذار شد همگی هم درد بودند اما گردهمایی خوبی بود

  نکته 2:دنیای من هنوز خیلی رنگی است!